Hayatın tadı kaçmış be canlar. Hal böyle olunca nefes alası da gelmiyor insanın. Ne güneş görmek içini ısıtıyor, ne mehtaplı bir gecede şevke geliyor umutlar.
“KeÅŸkesiz bir yaÅŸam” dilemiÅŸtim oysa hep. Kutlanırken bir yaÅŸa giriÅŸinin yıl dönümü ya da kayarken gökyüzünden en parlak yıldızlar.
Alevlerinin sönüşünden ahh etti bana mumlar… Belki de varlıklarını ebedi sanan yıldızların sitemindendi yaÅŸananlar.
Neyse… Her neyse…
Bilmiyorum işte hangi sebebin yadigarı tüm bunlar. Kulağımda selası mutlulukların. Dinlendirmekten ziyade, öfkeleniyor ruhum, fonda hüzünsü makamlar.
Beni gülüşlere yaz kara bahtım!
Duy beni biraz!
Ben, yüreÄŸine yazıldığım yazlarda az…
Ben, yandığım yangınlarda ayaz…
Beni susma avaz avaz!
KonuÅŸ beni biraz!
YüreÄŸim….
YaÅŸanmaz belki böylesi ama dene, düşçülük bir oyun…
Düşçü yılmaz…
YaÅŸa beni biraz.
(3 oylama, puan: 3.67 
Yükleniyor ...
Son yorumu