Sana gitme diyememki
Mecbursun,gideceksin
Zaten ben kim oluyorumki
Sana gitme diyeceğim
Sevgilin filan değilim
Pembe hayallerin
Kahvarengi gözlü
Çilli çocuğuyum
Karamsar şiirlerin
Hüzünlü mısralarında gizlenmiş
Acının ifadesiyim ben.
Hiç tutmamışken ellerini
Şimdi parmak uçlarımda hissediyorum
Ellerimden ayrılan ellerini.
Ne kadar çok deselerde
Ağlamak yakışmaz diye erkeklere
Ben bana en çok yakışan şekilde
Ağlıyorum erkekçe
Oysa ağlamak vardı
Omuzlarında sessizce
Ve anlamak vardı
Dudaklarından dökülmeyen
Sevgi ifadelerini gözlerinde
Ne zaman umutsuzluğun karanlığından
Yolunu kaybetse yüreğim
Yüzünün nuru yansıdı
Yüreğimin tam ortasına
Sanki yol göstermek istercesine bana.
En büyük korkum beni yalnış anlaman
Senden bir beklentim yok inan
Hayatın boyunca hep mutlu sağlıklı kalasın
Hayallerindeki makama bir an önce varasın
Ben seni uzaktanda severim
Olurda başın dara düşerse birgün
Hiç çekinme ara sor
Herzaman beklerim.
Artık veda vakti
Ayrılık zamanı.
Ben karabahtımın
Beynimdeki kara tahtasına
İsmini yazacağım
Siyah tebeşirlerle
Seni uğurlarken,
Her gece düşlerimde
Adın bilinsin istemiyorum
Bende saklı kalasın
Soranlar olursa seni
Sözlerim’de arasınlar izini
Senden geriye tekkalan
Gözyaşlarımı saymazsak eğer
Bir mucize olurda
Bir gün bir yerlerde karşılaşırız umudu
Yüreğimin bir kuytu köşesinde.
Hoşcakal sevgili.
Güle güle.

Mustafa Durukan/Rivardo