
Geceydi. Karanlıktı. Sis çökmüştü.
Sessizdi sokaklarım,
Yarı uykulu, yarı sarhoş
Yarısındaydım ömrün.
Kırağı çalmıştı gökyüzüne
Siyahlar ölüme düşüyordu
Ben damla damla erirken
Sen yoktun yanımda
Tilkiler, haydutlar tünedi rüyalarıma
Fırtına gibi esti, çığ gibi düştü
Buzullar sırtıma yaslandı bu gece
Issızdı karanlığım, soluklar tıkanmıştı
Yarı duygusuz, yarı umarsız
Yarısındaydım yolun.
Hayal ürünüydü gördüklerim
Hiç ve yok arasına çadır kurmuştu varlık
Ne düşünceden, ne histen
Ne de yaşamdan söz edilir
Siyah bir tohum gibi toprağın bağrında
Koyu bir gölge boşlukta
Aslında;
Asılıydı her şey gök ağacında
Yarı yorgun, yarı aç
Yarısındaydım vaktin.
Çullandı üstüme bir avare
Yatırdı bağladı bedenimi
Sessizce kıvrandım
SoluÄŸumu tek ben duydum
Ancak sen yoktun
Çaresiz, hastaydım bu gece
Kimsesiz, uykusuzdum
Kötürüm olmuştu gece;
Sıfıra dokununca sonunda
Gecenin kalbi fırladı yerinden
Kanat çırptı gök ağacına
Yarı deli, yarı cesur
Yarısındaydı göğün.
Geceydi. Karanlıktı. Dört buçuktu.
Ellerin senin öyle sıcaktı
Ellerin bedenimi yakacaktı.
Soluğum kesildi. Sancım tuttu
Aklım, hislerim varlığını unuttu
Ah senin ellerin…
Kokusu hala sızlatır yüreğimi
İşte tam bu geceydi
Aralıktı. Karanlıktı. Dört buçuktu.
Sen geldin…
19.12.2006 Deniz YaÅŸar










