
Geri dönüşleri olmalı insanın
İçinden kopuşları ve dışına haykırışları
Tıpkı bir çınar gibi eskiyi taşımalı
Ama asla yenilmemeli eskiye
Oturduğu bütün masalardan galip ayrılmalı
Ve dönmeli, kaybettiği ruhunun o kırgın sokağına
Ellerin yıktığını, kendi elleriyle yapmalı
Renklerin bütün matlığına inat
Hep canlı olmalı, hep can sunmalı gözleri
Geç kalışlarının öcünü almalı bütün erkenlerden
Karartılan ömrünün ateşini yeniden yakmalı
Çalmalı huzurun imkansız sanılan nağmelerini
Düşlerini yeniden yazmalı, rüyalarını süzmeli yeniden
Tadını yitiren her şeyine biraz özünden tat katmalı
Güzelliklerinin zincirini kırıp kötülerini yırtmalı
Susmalı, susmalı artık kulaklarındaki nefret yankıları
Geri dönüşleri olmalı insanın
Her sabaha yeni bir umutla uyanışları,
Kırlangıçlara inat göçmeyişleri içinden;
Bütün mutlulukları gönülden yaşamalı
Yağmur yağmur düşmeli çoraklığın ortasına
Tek tek ıslatmalı sararan yaprakların sararan damarlarını
Baharı ısıtmalı yüreğinin yangınında
Çatık kaşların aksine gülüşler satmalı siması
Bakışları mazinin yontuk taşlarını kırmalı
Şehrin karamsarlığını soyunmalı ruhundan
Cam tuzu yolların kanlarını durdurmalı artık
Artık yolculuğun tadına yeniden varmalı
Atmalı ağırlaşan acılarını, ağırlaşan cesetlerini sırtından
Ve kucaklamalı kendisine sunulan bu riyasız baharı
Hüzünden adım adım uzaklaşmalı insan
Adım adım yaşamalı zamanın amansız girdabını
Ve geri dönmeli insan
Geriye dönmeli
Geri dönüşleri olmalı
Geriden dönüşleri…
ErtuÄŸrul Demir
19.11.2007 / Bursa









