Artık demir almak günü gelmişse zamandan
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.

Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil, ne de bir kol.

Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli,

Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu!
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu. Yazının tamamını oku »

Günler gördüm gün içinde
Geceler gündüz içinde
Seni gördüm görmeseydim
Düşerken kanlar içinde

Özlemin dili olsaydı
Yüreğimiz söz olurdu
En amansız fırtınalar
Gelir bizi bulurdu

Kimi zamanlar külhandık
Kimi zaman şakacı
Herşey öğle değiştiki
Yitirdik biz bu havayı

Özlemin dili olsaydı
Yüreğimiz ses olurdu
En amansız fırtınalar
Gelir bizi bulurdu Yazının tamamını oku »

O durmadan kaçıyor;
Sen ardından gitmiyorsan;

O günün her saatinde saklanıyor,
Sen yollara düşüp deli divane aramıyorsan;

O sana acıların en büyüğünü tattırıyor,
Sen bundan en yüce hazzı duymuyorsan;

Boşuna aldatma kendini,
Onu sevmiyorsun demektir.

Elindeki içki kadehinde,
Dudağındaki sigarada ,
Okuduğun kitapta,
Mırıldandığın şarkıda,
Söylediğin şiirde,
Gördüğün rüyada
Ve yaşaman icin
Ciğerlerine doldurduğun havada
O yoksa;
Onun vazgeçilmezliğini anlamamışsan;
Onu sevmiyorsun demektir. Yazının tamamını oku »

Ateş bir gün suyu görmüş yüce dağların ardında
sevdalanmış onun deli dalgalarına.
Hırçın hırçın kayalara vuruşuna,
yüreğindeki duruluğa
Demiş ki suya:
Gel sevdalım ol,
Hayatıma anlam veren mucizem ol…

Su dayanamamış ateşin gözlerindeki sıcaklığa
al demiş;
Yüreğim sana armağan…
Sarılmış ateşle su birbirlerine
sıkıca, kopmamacasına… Yazının tamamını oku »

Diyebilseydim

Anladım diyemem ki! Suçluyum
Belki ben anlatamadım sana kendimi
Tutuştum, yandım da yokluğunda her gece
Yine gözyaşlarımla söndürdüm kalbimi
Her gün her dakika seni özlerdim
Bitmezdi kederim senin yanında bile
Susardım, gözlerime baktığın zaman
Mermer bir heykelin çaresizliğiyle Yazının tamamını oku »

Suskunuz… Hem de çığlık çığlığa bir suskunluk bizimkisi…

Bu konuşacak bir şeyimiz olmadığından değil.
Konuşmaya çalıştığımız şeylerin,
alıştığımız yalnızlığımızdan uzaklaştırması aslında bizim korkumuz…

İkimizde cesaret edemiyoruz.
Öylesine alışmışız ki içimizde büyüttüğümüzyalnızlığımıza.
Seviyoruz onu. Bekli de yaşandığında yok olacağı korkusu bizi tereddütte düşüren.
Kaybetmekten korkacağımız bize ait bir şey oluşturma kaygısı…

Sen yapamadığın hamlenin, hayatın boyu inanmak istediğin değerlere sahip gibi
gördüğün düzeni yok etme girişiminden Başka bir şey olmayacağını düşündün hep…
Bense yılların verdiği bir alışkanlıkla içinde var ettiğim bana daha fazla acı
vermemek için susmayı tercih ettim…

İçimden çığlık atarak susuyorum… Susuyorum… İçimde o kadar güzelsin ki…
Sana susuyorum…

Demiştim ya “yüreğim susmayı öğreniyor”. Aslı yok.
Sevdiğini anladığında içinde duyduğun çığlığın yankısı hiç bitmiyor.
O hiç susmayacak… Her gün, her saat
bana haykıracak, bağıracak, parçalayacak içimi.
Benimse yüzümde o gülümsemem yer edinecek tekrar…

Yazının tamamını oku »

Bekleyenler İçin

Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Her şey bana seni hatırlatıyor
Gökyüzüne baksam
Gözlerinin binlercesini görürüm
Bir rüzgar değse yüzüme
Ellerini düşünmeden edemem
Yaktığım bütün sigaraların dumanları sana benzer
Tadı senden gelir
Yediğim yemişlerin
İçtiğim içkilerin
Ve içimdeki bu dayanılmaz sıkıntı
Bu emsalsiz hüzün
Seni beklediğim içindir

Resmine bakamaz oldum
Uykulardan korkuyorum artık
Utanıyorum odamdaki bütün eşyalardan
Şu sedir hala gelip oturmanı bekliyor
Şu ayna karşısında güzelliğini seyretmeni
Şu kadeh dudaklarına değebilmek için duruyor masada Yazının tamamını oku »

Mehtabın ışıkları durgun suya düşerken
Tabiat binbir renge bürünmüştü düngece
Herkes neşe içinde sahilde eğlenirken
Ben bir çınar dibinde ağladım saatlerce

Gitgide koyulaştı akşamın kızgınlığı
Ortalığı kapladı siyah bir hüzün tülden
Yine duydum bu akşamın yanlızlığını
Bir günüm daha geçti sensiz
ÖMRÜMDEN….

Meltem Deniz..