Anlatamam ki…

Neden böyle uzaklara dalıyorsun diyorlar,
Onlara seni düşündüğümü anlatamam ki.
Neden sigarayı dost edindin diyorlar,
Her nefeste seni içtiğimi bilmiyorlar ki.

Çok üzgün olsanda ağlamıyorsun diyorlar
Göz yaşlarımı kalbime akıttığımı anlatama ki.
Gönlünü kimseye vermezsin diyorlar,
Seninle öleceğimi bilmiyorlar ki.

Neden geceyi sevmiyorsun diyorlar,
Gecelerde seni aradığımı söyleyemem ki.
Nasıl insansın hayal içindesin diyorlar,
Gecelerden yıldığımı hayallere sğındığımı, 
ANLATAMAM Kİ.

Yazamıyorum tek bir satır
Senin hatıran yok ki bende
Bir iki saat beraber olsak
Aşkımı gösterebilirmiyim  sence
Ne olacak bilemiyorum
Bir düğüm ki çözemiyorum
Seviyorum seni seviyorum
Sana hayır diyemiyorum
Gel diyemem
Sev diyemem
Kal diyemem
Git diyemem
Diyorsunki hazır değilim
Görüselim konuşalım
Üzülmeden , kırılırmadan
Bilki sonundan korkarım
Ne olacak, bilemiyorum
Bir düğüm ki çözemiyorum
Seviyorum seni seviyorum
Sana hayır diyemiyorum

Çünkü Seni Seviyorum…..

bu yaralar
hepsi,
hepsi insan işi

sevda diye bağıran yüzün,
bir kitabın en sır satırını
okuyan sesin,
beni bana düşman eden,
ağlamaklı gecelerimin
tek temsilcisi
ve hiçbiryerde şubesi
olmayan yüzün
yani baştan ayağa sen…

bu bakışlar
bu bakır tadı
hepsi,
hepsi insan işi
ve insanın insana ettiği
en yalan yemin: AŞK!
hepsi,
hepsi insan işi..

YILMAZ ERDOĞAN

Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor
Bu şehir o eski İstanbul mudur
Karanlıkta bulutlar parçalanıyor
Sokak lambaları birden yanıyor
Kaldırımlarda yağmur kokusu
Ben sana mecburum sen yoksun.

Ölmek kimi zaman rezilce korkuludur
İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur
Tutsak ustura ağzında yaşamaktan
Kimi zaman ellerini kırar tutkusu
Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından
Hangi kapıyı çalsa kimi zaman
Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu Yazının tamamını oku »

Uykuların kaçar geceleri
Bir türlü sabah olmayı bilmez
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya
Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında
Ne çarşaf halden anlar, ne yastık
Girmez pencerelerden beklediğin aydınlık
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın
Onun unutamadığın hayali
Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine
Sevmek neymiş birgün anlarsın

Birgün anlarsın aslında herşeyin boş olduğunu
Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin
Gün gelir de sesini bir kerecik duymak için
Vurursun başını soğuk taş duvarlara
Büyür gitgide incinmişliğin, kırılmışlığın
Duyarsın ta derinden acısını çaresiz kalmışlığın
Sevmek neymiş birgün anlarsın

Birgün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin
Niçin yaratıldığını
Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini
Uzun uzun seyredersin de aynalarda güzelliğini
Boşuna geçip giden yıllarına yanarsın
Dolar gözlerin için burkulur
Sevmek neymiş birgün anlarsın Yazının tamamını oku »

Ey dilber!
Yok mu sende bir ilaç? …
Hasta gönlüme şifa olsun…

Ey dilbaz!
Bana söyleyecek tatlı sözlerin yok mu? …
Dertli dilime derman olsun…

Ey dildar!
Yok mu sende merhamet, insaf? …
Ferman buyur gönlüme azat olsun…

Ey dilduz!
Ey dilâşub!
Ey gülçehre!
Bir gülbusen dahi yok mu bu fakire?
Acıdan inleyen dilim şad olsun! …

Hızır İrfan Önder

Bazen bir bardakta aranan dudak izi,bazen onun kokusu sinmiş bi kazakta, saklanır…. Bi kenarda unutulan eski bir fotgrafta, çogunlukla bir otobüs camının bugusunda unutulur ayrılıklar… Ayrılık bir süreç degildir geçmez… Durur öylece,bazen bir isim,bazen bir şarkı,bazen bir sima  hatırlatır ayrılıgı… Tekrarı olmayan günlerin çarmahında gergin bekleyişler tekrarlanır hergün unutmak umuduyla…Ama tazelenir… Yagmurlardan eskidir belki geçmişi ayrılıgın ve bundandır,uluorta yagmaması… Bulur hepbir kalp köşesi ve yagar….Her kalp taşıyamaz ayrılıkları…Gidenin kokusu unutulmaz sadece unutulmuş gibi yapılır..!