Yaşamın her geçen gün zorlaştığı bir gerçek…
Ancak umutlarımız , hayallerimiz , hedeflerimiz ve sorumluluklarımız var…
Onlar hayata sıkı sıkı bağlanmamızı sağlıyor.
Belki her hayal gerçekleşmez. Yalnız öyle hayaller vardır ki insanı yaşama bağlar, mutluluk verir.
Umutlarımızın gerçekleşmesi için elimizden gelen her şeyi yapmalıyız.

Sizlerden ricam ,
2009 yılını nasıl geçirdiniz ?
2010 yılından beklentileriniz nelerdir ?

“Ruh Eşi” diye tanımlanan şeyin ne olduğuna iyi bakmak lazım. Aşkı yaşarken, aşıkken o insanın ruh eşi olup olmadığını anlayamassınız. Çünkü siz aslında sizin kültürünüze, sizin yetişme tarzınıza, sizin eğitiminize hiçte uygun olmayan birine aşık olabilirsiniz. Aşk gözü kör eder. Gözünüz açıldığı zaman ise, ben bunamı aşık olmuşum diye düşünebilirsiniz. O sizin Ruh Eşiniz değildir ama en tutkulu aşkı da onunla yaşamış olabilirsiniz. Şimdi geriye dönüp bakalım; Bu sizin ruh eşiniz mi? Bana göre değil. Ama bir başkası da diyebilir ki o benim ruh eşimdi. Tamam birlikte olamadık, bir ilişki yaşayamadık ya da ilişkimiz uzun sürmedi, kültürlerimiz uymadı ama o benim ruh eşimdi diyebilir. Birde bu işin çerçevesini iyi çizmek lazım. Ruh eşi diye tabir edilen şey, hep iyi anlaştığınız, herşeyi birlikte yaptığınız biri midir? Ya da kültürel anlamda, belki maddi anlamda size uyan biri midir Ruh Eşi. Ya da sizi hep mutlu eden ama her anlamda mutlu eden(cinsel anlamda, ruhsal anlamda, maddi anlamda) kişi midir Ruh Eşi?

Bakın ilişkilerimizi seçerken ortaya bazı kriterler koyarız. Aşıkken bu kriterler geçerli değildir ama bir süre sonra bu kriterler mutlaka geçerli olacaktır. Nedir bu kriteler? Birini seçerken iyi bir işi, iyi bir kariyeri, iyi bir pozisyonu olacak, aile terbiyesi almış olacak, oturmayı kalkmayı bilecek, kitap okuyacak, dünya ile ilgilenecek, kadın ruhundan anlayacak,erkeğin gönlünü okşayacak, centilmen olacak, nazik olacak,yakışıklı olacak, güzelolacak , zeki olacak vs. vs. Matematikte bir formül vardır; bir olasılığın hesabı diğer bütün olasıkların birbiri ile çarpımı sonucu bulunur. Elimizde 120.000 üniversite mezuu erkek var, yarısını zeki olarak kabul edelim 60.000 kişi kaldı. Türkiye’de üniversite mezunlarının ancak %25′i iyi bir pozisyonda iş sahibi, bunuda hesaba katarsak kaldı geriye 15.000 kişi. Elimizde hala 3.000.000 kadın var ve seçeneğimiz 15.000 ‘e indi. Şimdi söylesinler bakalım Ruh Eşi’ni bulmak bu kadar kolay mı? Ruh eşi, ruh eşi diye aramak yerine, birlikte olduğumuz kişiyi ruh eşi haline getirebilme imkanımız var, bunu düşünmek lazım.

Sevgiler, saygılar..

Git! Ama gözyaşlarıma basmadan git. Hatta göz yaşlarımı sakla kilitli sandıklarda..
Bugün her günden farklı… Belki yalnızlığın yanımda belki de sen yoksun, ondan…
Sana dokunan bir bakışım kadardı yaşamın anlamı ve mutluluk nefesini tenimde hissedişimdi.
Bu sefer gidişinde, sevdamızı bırakma uzak dağlar ardında..
Çünkü özlenir gerçek bir sevda kokusu. Bir yudum can yakıcı hayal kadar özlenir…
Hiç beklemediğin anda tüter burnunda aşkın sancısı. Yine en beklemediğin anda hançerin, zaten sırtında olduğunu hissedersin. Her an beklenen ölüm ise çürüyecek bedene inat sevdayla yaşar ruhumuzda.
Zaman akıp geçer elbet ama bir vakit de gelecek olan sözler asırlar sonra gelir veya hiç gelmez.
Takılı kalır gözün yollara. Ya da sen gönlünü bile bile ortaya koyarsın da tükenmek kaçılmaz sondur o yerlerde. Ama bir an duraksayıp yerde bir papatya görebilirsin. Ve kendini bir papatya gibi hissedebilirsin…
Gölgesi uzun görünen bir papatya olmak ister miydim, ateşiyle kasıp kavuran yaz gecelerinde?
Ya da nasıl bir papatya olmak isterdim diyebilirsin…
Bir evin bahçesinde özenle bakılan, bir bahçıvanın her gün suladığı fakat her gün daha güzel görünmek zorunda olan bir papatya mı?
Yoksa önü bucağı açık, rüzgarın hafif hafif savurduğu, toprağa bağımlı ama kendince özgür, hayat kavgasını kendi kendine veren bir papatya mı?..
Böyle bir ikilemin arasında nasıl bir seçim yapılabilir ki?
Mevsimlerden ilkbahar geldiğinde sonbaharın kuru yapraklarının güzelliğinin unutuluşu belki de bir papatya olmak için…
Bence nerde büyüdüğünün, nasıl büyütüldüğünün önemi yok dikenli teller iki dudağın arasındaki sözcüklerde saklıysa bir papatya kadar temiz olsan da ezilirsin..

Ş.Buse OLGUNÇELİK
29.05.2009 14:58

Meğerse ben,,,
Çok sevdiğin,,,
Hiç çıkartmadığın,,,
Sürekli giymek istediğin,,,
Bir elbiseymişim senin için,,,
Sonra ne oldu,,,
Modası geçti,,,
Küçük geliyor,,,
Eskidi dedin,,,
Çıkartıp bir kenara,,,
Karanlık bir köşeye attın,,,
Buruşturdun bıraktın,,,
Bakıyorum da yıllar sonra,,,
Bir hışımla bir umutla bir neşeyle,,,
Tuttun buruşturduğun o elbiseyi,,,
Utanmadan ütülemeye çalışıyorsun,,,

charlie…

( başlıklar Admin tarafından yazılmıştır orginal leri yazar tarafından değiştirilebilir.)

Bir rüyayı açtım ilk önce.
Fakat daha hazır değildi hayaller İstanbul gecesinde..
Zaten dün gece hala yankılanıyordu yarınlarda..
Konuşulacak o kadar fazla kelimenin içinde en olmayacak sırada seçim sessizlikti, olmasa da olur havasında..
Yalnız bir eve dönüş var yürekte ve ölümü çağrıştırıyor..
Sanki çürüyecek olan bir beden değil, aşkla yaşayan ruh..
Beden dik, ruh can çekişiyor..
Şu an aşkın rengi ne acaba?
Yazının tamamını oku »

Sonsuz düşünceler var aklımda,,,
Ama en önemlisi ellerin,,,
Ellerin gelir aklıma,,,
El ele tutuştuğumuzda,,,
Sevgimi anlaman için,,,
Ellerimle Delice sıktığım ellerin,,,
Ellerin gelir aklıma,,,
Karanlık bir köşede göz yaşlarımın,,,
Elmacık kemiklerimin üzerinden,,,
Yanaklarıma süzülmesini engelleyen,,,
O gün,,,beni itip bir kenara atan ellerin,,,

charlie…

B-logmacik.com

EN ZOR MESLEK …………… 
 
Aylin Kotil, Cumhuriyet Gazetesi

Arkadaşımın kızı bir yaşına gelmişti, ‘Sen eğitimcisin, neler öğretmem gerekiyor, bazen kendimi çok çaresiz hissediyorum’ dedi. Sorusu kolaydı ama yanıtı zordu, akıl vermesi basitti ama uygulaması karmaşıktı,
anlatmaya başladım:

Annelik uzun zaman alan ve günün yirmi dört saati devam eden adı ‘insan yetiştirmek’ olan bir iş. Bir kere bilmelisin ki, zaman alacak.
Neye zaman harcarsan onun karşılığını alırsın. İşine zaman harcarsan işinden, eşine zaman harcarsan eşinden, çocuğuna zaman ayırırsan da ondan karşılığını alırsın.
Yapabiliyorsan gözyaşlarını tutmamasını öğret, acı çekmeden olgunlaşamayacağını…
Kıskanmamayı öğret ona, arkadaşının başarısından mutlu olmayı, birlikte sevinçleri paylaşmayı, içinden ‘neden ben değil de o?’ demeden…

Kazanmaktan mutluluk duyup içine sindirmeyi, ama aynı zamanda kaybetmeyi öğrenmesini. Çünkü bir adım sonrasında görünüşte galip olanları gösterecek hayat ona. Her şeyin bir sonu olduğunu öğret. Sahip olduğu bütün değerlerin bir gün keyif vermeyebileceğini, kazanılan ve harcananın bir sonu olduğunu,
Gidilen yerlerin zamanla bıkkınlık verebileceğini, her şeyi tüketebileceğini, tüketemeyeceği tek şeyin bilgi olduğunu öğret. Kitaplardan keyif almasını, Ders çalışmak istemiyorsa zorlanmamasını , ama okumayı sevmesini öğret ona.

Yazının tamamını oku »