Lambayı yakma, bırak,
sarı bir insan başı
düşmesin pencereden kara.
Kar yağıyor karanlıklara.
Kar yağıyor ve ben hatırlıyorum.
Kar…
Üflenen bir mum gibi söndü koskocaman ışıklar…
Ve şehir kör bir insan gibi kaldı
altında yağan karın.

Lambayı yakma, bırak!
Kalbe bir bıçak gibi giren hatıraların
dilsiz olduklarını anlıyorum.
Kar yağıyor
ve ben hatırlıyorum.

NAZIM HİKMET

Git! Ama gözyaşlarıma basmadan git. Hatta göz yaşlarımı sakla kilitli sandıklarda..
Bugün her günden farklı… Belki yalnızlığın yanımda belki de sen yoksun, ondan…
Sana dokunan bir bakışım kadardı yaşamın anlamı ve mutluluk nefesini tenimde hissedişimdi.
Bu sefer gidişinde, sevdamızı bırakma uzak dağlar ardında..
Çünkü özlenir gerçek bir sevda kokusu. Bir yudum can yakıcı hayal kadar özlenir…
Hiç beklemediğin anda tüter burnunda aşkın sancısı. Yine en beklemediğin anda hançerin, zaten sırtında olduğunu hissedersin. Her an beklenen ölüm ise çürüyecek bedene inat sevdayla yaşar ruhumuzda.
Zaman akıp geçer elbet ama bir vakit de gelecek olan sözler asırlar sonra gelir veya hiç gelmez.
Takılı kalır gözün yollara. Ya da sen gönlünü bile bile ortaya koyarsın da tükenmek kaçılmaz sondur o yerlerde. Ama bir an duraksayıp yerde bir papatya görebilirsin. Ve kendini bir papatya gibi hissedebilirsin…
Gölgesi uzun görünen bir papatya olmak ister miydim, ateşiyle kasıp kavuran yaz gecelerinde?
Ya da nasıl bir papatya olmak isterdim diyebilirsin…
Bir evin bahçesinde özenle bakılan, bir bahçıvanın her gün suladığı fakat her gün daha güzel görünmek zorunda olan bir papatya mı?
Yoksa önü bucağı açık, rüzgarın hafif hafif savurduğu, toprağa bağımlı ama kendince özgür, hayat kavgasını kendi kendine veren bir papatya mı?..
Böyle bir ikilemin arasında nasıl bir seçim yapılabilir ki?
Mevsimlerden ilkbahar geldiğinde sonbaharın kuru yapraklarının güzelliğinin unutuluşu belki de bir papatya olmak için…
Bence nerde büyüdüğünün, nasıl büyütüldüğünün önemi yok dikenli teller iki dudağın arasındaki sözcüklerde saklıysa bir papatya kadar temiz olsan da ezilirsin..

Ş.Buse OLGUNÇELİK
29.05.2009 14:58

Sıla - Sevişmeden Uyumayalım

Gitmek zor mu senin için,
Mevcut duruma alışanlardan mısın
Aşk yok mu sence
Sevişmek herkesle aynı mı sence
Kalp yok mu sence

Hayata üşenenlerden misin sende
İster kırılıp dökülelim
İster yok olup dirilelim
Sevişmeden uyumayalım

Yazının tamamını oku »

Ah benim örselenmiş incinmiş karanfilim
Bir sessiz çığlık gibi kırmızı masum narin
Bu ürkek bu al duruş söyle neden bu vazgeçiş
Ne oldu ümitlerine bu ne keder bu ne iç çekiş

Sen ki özgürlük kadar güzelsin, sevgi kadar özgür
O güzel başını uzat göklere, gül güneşlere gül

Kırılma, küsme sen yine bir şiir yaz
Çok değil inan az kaldı az
Bu kadar erken susma biraz bekle
Ağlama, ağlama gül biraz

Ah benim örselenmiş incinmiş karanfilim
Bir sessiz çığlık gibi kırmızı masum narin
Sen ki özgürlük kadar güzelsin, sevgi kadar özgür
O güzel başını uzat göklere, gül güneşlere gül

Kırılma, küsme sen yine bir şiir yaz
Çok değil inan az kaldı az
Bu kadar erken susma biraz bekle
Ağlama, ağlama gül biraz

Söz&Müzik: Sezen Aksu

Meğerse ben,,,
Çok sevdiğin,,,
Hiç çıkartmadığın,,,
Sürekli giymek istediğin,,,
Bir elbiseymişim senin için,,,
Sonra ne oldu,,,
Modası geçti,,,
Küçük geliyor,,,
Eskidi dedin,,,
Çıkartıp bir kenara,,,
Karanlık bir köşeye attın,,,
Buruşturdun bıraktın,,,
Bakıyorum da yıllar sonra,,,
Bir hışımla bir umutla bir neşeyle,,,
Tuttun buruşturduğun o elbiseyi,,,
Utanmadan ütülemeye çalışıyorsun,,,

charlie…

( başlıklar Admin tarafından yazılmıştır orginal leri yazar tarafından değiştirilebilir.)

Sensizliği yudumladığım,,,
Yıldızlarına sığındığım,,,
Yağmurlarıyla ağladığım,,,
Bu şehrin,,,
Her köşe taşındasın,,,
Esen rüzgarlarıyla,,,
Kıyıları döven dalgalarıyla,,,
Yaşlı gözleriyle bakıştığım,,,
Bu şehrin,,,
Damarlarındaki kansın,,,
Çaresizliğimi paylaştığım,,,
Geceleriyle katranlaştığım,,,
Sabahlarıyla çıldırdığım,,,
Bu şehrin,,,
Kahrolası bu şehrin,,,
Bir yerlerinde,,,
Kim bilir kiminlesin,,,

CHARLİE

Bir rüyayı açtım ilk önce.
Fakat daha hazır değildi hayaller İstanbul gecesinde..
Zaten dün gece hala yankılanıyordu yarınlarda..
Konuşulacak o kadar fazla kelimenin içinde en olmayacak sırada seçim sessizlikti, olmasa da olur havasında..
Yalnız bir eve dönüş var yürekte ve ölümü çağrıştırıyor..
Sanki çürüyecek olan bir beden değil, aşkla yaşayan ruh..
Beden dik, ruh can çekişiyor..
Şu an aşkın rengi ne acaba?
Yazının tamamını oku »

Sonsuz düşünceler var aklımda,,,
Ama en önemlisi ellerin,,,
Ellerin gelir aklıma,,,
El ele tutuştuğumuzda,,,
Sevgimi anlaman için,,,
Ellerimle Delice sıktığım ellerin,,,
Ellerin gelir aklıma,,,
Karanlık bir köşede göz yaşlarımın,,,
Elmacık kemiklerimin üzerinden,,,
Yanaklarıma süzülmesini engelleyen,,,
O gün,,,beni itip bir kenara atan ellerin,,,

charlie…