Git. Yüzüme öle bakma git. Hiç durma, bir gidenin birdaha asla giremiyeceği kapı orda , git. Hiçbirşey açıklamak zorunda deilsin. Giderken söyleyecek şey bulamaz insanlar. Sen bahanelerin arkasına sığınanlardan olma git…
(Oysa daha doyamadım sana… Kokunu yeterince çekemedim içime… yapacağımız ne çok şey vardı… neler planlamıştık… Şimdi ne yapacağım ben? Nasıl duracağım ayakta? Kal dersem kalırmısın yar? Nasıl istiyorum yalan bile olsa ”Bu gidiş sadece zorunluluktan bekle beni döneceğim” demeni…)
Her aşk biter sen de git. Hem zaten biteceği daha baştan belli bi aşktı bzimimkisi. Sen gitmessen belli ki bir gün ben gidecektim. Herkez kendi tercihini yaşar ve sen tercihini yaptın. Rahat ol git. Aklın kalmasın burda Dramatik vedaların kahramanları olmayalım git.
(Benim aklım sende kalıcak. Sadece aklım deil yüreğimde… Bitmezdi bizim aşkımız. Asla terk etmezdim seni. Benliğimi varlığımı hayatımı adamıştım ben bu aşka. Beni tercih etmeni isterdim benimle yaşamanı isterdim. Şimdi kimi ya da neyi seçtiğinin ne önemi var artık? Ağlayacağım ardaından kahretsin ağlayacağım…) Yazının tamamını oku »










