Bir bardak çay deyip geçmeyin aslında birçok gerçegi gösterir
hayatımızdan bir kesittir.

Çayın Alt Demliği

“KAYNANADIR”

Sürekli Kaynar Durur.

Hatta:

Dikkat edilmezse

TAŞABİLİR

Üst demlik

” GELİNDİR”

Alt demlik kaynadıkça

onunda

Hareketi artar.

Ama Zamanla da

Olgunlaşır ve

Demlenir…. …

“GELİNİN KOCASI

ise Yazının tamamını oku »

Ey dilber!
Yok mu sende bir ilaç? …
Hasta gönlüme şifa olsun…

Ey dilbaz!
Bana söyleyecek tatlı sözlerin yok mu? …
Dertli dilime derman olsun…

Ey dildar!
Yok mu sende merhamet, insaf? …
Ferman buyur gönlüme azat olsun…

Ey dilduz!
Ey dilâşub!
Ey gülçehre!
Bir gülbusen dahi yok mu bu fakire?
Acıdan inleyen dilim şad olsun! …

Hızır İrfan Önder

Bazen bir bardakta aranan dudak izi,bazen onun kokusu sinmiş bi kazakta, saklanır…. Bi kenarda unutulan eski bir fotgrafta, çogunlukla bir otobüs camının bugusunda unutulur ayrılıklar… Ayrılık bir süreç degildir geçmez… Durur öylece,bazen bir isim,bazen bir şarkı,bazen bir sima  hatırlatır ayrılıgı… Tekrarı olmayan günlerin çarmahında gergin bekleyişler tekrarlanır hergün unutmak umuduyla…Ama tazelenir… Yagmurlardan eskidir belki geçmişi ayrılıgın ve bundandır,uluorta yagmaması… Bulur hepbir kalp köşesi ve yagar….Her kalp taşıyamaz ayrılıkları…Gidenin kokusu unutulmaz sadece unutulmuş gibi yapılır..!

Bakma Öyle Kırgın Kırgın
Yüreğim Zaten Per Perişan
Durma Öyle Yorgun Yorgun
Gücüm Tükenmek Sınırında

Yüreğinin Sesine
Kulak Verirsen Eğer
Anılar Beni Doğrular
Her Anının Hatrına Aşkıda Kat Yanına
Beni Götür Uzaklara Yazının tamamını oku »

http://img247.yukle.tc/images/8852665.jpg

3 gül verir bir gün sana sevdiğin,
Sorar sana bilir misin nedir aşk dediğin?
Bu güller tılsımlıdır simgeler aşkımızı
Bir köprü gibidir, belli eder bağlılığımızı
Solar bu güller eğer unutursan beni
Solar bu güller eğer unutursam seni
Solmaz dersin unutmam seni
Solmaz dersin unutmazsın beni Yazının tamamını oku »

Ateşe düşer pervaneler…
Ama pervaneler ateşe düşmeden; ateş düşmüştür içlerine!..
Ateş, pervanelerin içine düşer;
Ve pervaneler, ateşe!..
*
Ateşe düştüm…
Ateşe düştüm, şuna karar veremediği gün zaman:
Yanan hangisidir;
Pervane miii, ateş mi?..
*
Ateşe; düş’tüm…
Ateşe düş’tüm ve ateş de bana düş’tü, her rüyâda!..
Rüyâlarım sürükledi zaten beni bu ateşin koynuna;
Ateşe düştüm!..
*
Şimdi, bilmek vakti midir, bilmem;
Ateşin, dışarıda olmasına; yangın derler, ama yangın içindeyse; aşk!..
Yani bir ıslak yorgan gibi atılırsın üstüne, ve sararsın bu ateşi; kendinle!..
…..
Bunun, bir adı olmalı mı, yani aşka bir isim konmalı mı “ben”den başka?..
Yoksa her yanış, yine ve hâlâ ve ilelebet “ben”le mi anlatılmalı?..
*
Aşk, işte bu yüzden görülmez çoğu zaman; tetik düşene kadar.
Çünkü aşk; suyun kaynama noktasıdır, çünkü aşk; bir atın çatlama noktasıdır, aşk; bir uzun fayın kırılma noktasıdır…
Yani aşk; ya buhar eder uçurur seni veya devirir, yere serer!
*
Ateşe düştüğü gibi, içine ateş düşen pervanelerin;
Ateşe düştüm…
Zamanın, seçemediği gün; pervanelerin mi, yoksa ateşin mi yandığını!..
*
Ateş, düşümdü benim…
Ve ben, ateşe; düş’tüm; ateşe düşmeden önce!..
……
Rüyâlarım sürükledi zaten beni bu ateşin koynuna;
Ateşe düştüm!..

Muammer Erkul