Asker Mektubu (recai Hakkuş)
Sevgili Hakkuş,
Mektubunu aldım.Gelmesi ne denli sevindiriciyse de okuduklarım o
denli üzücüydü…demek Asker gittiğinden beri çavuşun size özellikle
de sana yapmadığı kalmamış.”suçum olsa yanmam” diyorsun.Sana
inanıyorum dostum.Olur olmaz seni dövdüğüne göre, yazdığın gibi o
herif asker ocağına yakışmayan sadistin teki…Sen sivilken ağzına
kötü söz almazdın.Adamın beşiğinden mezarına kadar nesi varsa içinden
sövdüğüne göre gerçekten çok sinirlenmişsin.Ama haklisin.Ben de olsam
ondan nefret ederdim.Oysa hepiniz aynı vatanin evladısınız.Neden
ayırım yapıp en ağır işleri sana yaptırıyor ki???..Senin gibi aklı
başında,
sorumluluklarının bilincinde olan insana böyle davranmak için çok
adi birisi olmalı.Zaten “adinin teki” demişsin.
Neyse hakkuşs, vatan borcu bu…Her şeye,insanlıktan uzak olan
çavuşuna bile,katlanıp vazifeni yerine getirmelisin.Sen yine elinden
geldiğince iyi asker olmaya çalış.Beni de mektupsuz
bırakma.Mektupları dışardan yollamakla iyi ediyordun.Çavuş iti okursa
bir de mektuplar için dayak yersin sonra.
özlemle gözlerinden öperim.
Dostun Recai
İçin Arşiv March, 2009
Uy sevgili uşağum Dursun
Allah´ın selamı üstine olsin…
Mektubu çok yavaş yazayrum, çünkim bilirum, çabuk okuyamazsun ! Benden yana sual edersen, Allahuma pin şükür iyiyüm, yeni pir iş puldum. Emrimde yüze yakın adam var, hepsi de sessüz sedasuz, kendi hallerinde. Ne iş pulduğumu soraysan söyleyeceğum patlama, mezarluk pekçisi oldum. Bacin Emine bir uşak doğuracak, daha erkek midur, kiz midur, pelli değül. Haçan o yüzden sağa dayi mi oldin, teyze mi oldin söyleyemeyrum. Temel emicen de tükan açtı, o da otuza aldigini yirmipeşe verir, sürümden kazaniyormuş öyle dedi. Bizim köye findukçularin Temel´i muhtar sectuk, akillu usak da! Geçen gün hepimizi zelzeleye karşi aşi etturdu. Temel akilludur, hem de durusttur.. Geçenlerde bir taksinin şoforu köye varmış, muhtari arayu, meğer yolda pir tavuk ezmuş sahibini soraymuş. Muhtar Temel tavuğa pakmış, ha pu bizden değildur, pizum köyde yassu tavuk yoktur, demiş. Senin küçüğün Memet cok akilli bir uşak çıktı. Geçen gün tepeye varmiş, elinde bir ip sallayup duriy. Anan, “Uy uşağum ne edeysun orada ?” demiş. O da hava turumuna bakayrum demiş. Çektum oni akşam karşuma, anlat pakayum şu hava turumu işinu dedim. Anlatti, meğer ip sallanunca havanin rüzgarli olduğuni, ip islaninca da yağmur yağdiğuni anlaymiş. Çok akilli uşak vesselam. Sen o yaşta böyle akilli degildun!
Yaa işte boyle usağum.. Memleçetten sağa pol pol havadis.. Yeni havadis olursa yine yazarum..
Baki Hudaya emanet ol.
Baban
Not: Mektupa para koyacaktum, ama geç aklima celdi, zarfi kapatmişum !
En iyi Dostum
Hasret
Bütün insan toplulukları özel vesilelerle etkinlikte bulunurlar ve günlük hayatları içinde seyirliktirler. Sosyal örgütlenme bakımından da böyledirler ve şimdi burada izlemeye geldiğinize benzer etkinlikler üretirler.
Farkında olmasak bile insan ilişkileri teatraldir; mekân kullanımı, vücut dili, sözcüklerin seçimi, ses tonları, duygu ve düşüncelerin çatışması sahnede kullandığımız her şey yaşantımızda da vardır: insanın özü tiyatrodur.
Düğünler, cenazeler birer etkinliktir fakat aynı zamanda son derece aşina olduğumuz için farkında olmadığımız günlük ritüellerdir. Resmi bir devlet töreni, fakat aynı zamanda bir sabah kahvesi, günaydınlaşmak, ürkek aşklar, tutkuların büyük fırtınaları, bir senato toplantısı, diplomatik bir görüşme, hepsi tiyatrodur. Yazının tamamını oku »
“Bir gun, bir bilge, kendi turleriyle ucmayi reddeden iki ayri cins kusa rastlar yol kenarinda.
Hayli merak eder bu iki farkli yaratigin nasil olup da kendi aileleriyle,
ait olduklari yerlerde yasamak istemediklerini, nasil olup da bir yabanciyi kendi kardeslerine yeglediklerini.
Biri karga, biri leylek…
O kadar farklidir ki kuslar ihtimal veremez birbirlerini sevdiklerine,
turdesleriyle degil de birbirleriyle ucmayi yeglediklerine.
Oyle ya, karga dedigin kargalarla ucmalidir, leylek dediginse leyleklerle.
Yaklasir ve merakla inceler kuslari. Ta ki her ikisinin de topal oldugunu kesfedinceye kadar.
O zaman anlar ki, birlikte kacar, birlikte ucar, beraber yasamalari beklenenlerin yaninda tutunamayanlar.
O zaman anlar ki, sahip olduklari degil, sahip olmadiklaridir kimilerini birbirlerine yakin kilan.
Topal kuslar birbirlerinin ‘ariza’larini bilir ve somurmek ya da ortmek yerine kabullenirler oylesine.
En sahici dostluklar ortak varliklar uzerine degil, ortak yoksunluklar uzerine kurulanlardir.
Ortak aci, ortak huzun, ortak puruzdur esas yakinlastiran, yaklastiran….”
Ekonomik kriz esintisiyle birlikte herkes için çok daha kıymetlenen ‘para’yı bankamatikten çekmek fobi haline geldi. Kendilerine birçok hastanın başvurduğunu belirten Psikoloğumuz Ruhi Ruhani, bu konuda bizleri aydınlattı.
Atm fobi: Bankamatik kartını pvc kaplatıp saklayacak, işlemi beceremeyip eve emekli maaşı yerine “tüm paramı bankamatikte kaybettim” hayıflanmasıyla dönecek kadar konudan bihabar amca ve teyzelerin ait olduğu sınıftır. Sıklıkla arkadaki kişiden yardım ister, uğraşır dururlar. Bu doğal bir şeydir, yardımcı olmak lazımdır, kimse anasının karnından atm ile doğmamış sonuçta, ancak o sırada bulunmamak keyifsizdir.
İşlem fobi: Bu grubun fobisi, tedirginlik ve yavaş işlem yapma olarak tezahür eder. Takım elbiseli ortayaş amca popülasyonun fazla olduğu kuyruklarda görülür. İşlem fobikler, bu teknolojiye alışık olmadıklarından, doğal olarak en basit para çekme işlemini bile uzuuun sürede yaparlar. İçlerinde “hesabıma mı bakıyorsun hayta?! şifremi de öğrenmişsindir sen edepsizz! “ diyebilecek kapasitede bir alt grup bulunabilir. Yardım teklifleri, dayakla sonuçlanabileceği ihtimali gözönünde bulundurularak yapılmalıdır.
Dizkiz fobi: Tam bir soğuk savaş havasında işlem yapan şüphecilerdir. ‘Dünya hali, ne olur ne olmaz, hırlısı var hırsızı var’ endişeleri içinde bir yandan atm’den para çekmeye çalışıp bir yandan da tüm gövdeyi yaslanmak suretiyle ekranı kimseye göstermez. Mazallah biri görebilir düşüncesiyle şifreyi gitar solosu atar gibi girenler ve on parmak atm kullananlar bu gruptandır. Arkalarındaki kişilere adam adama savunma taktiği uygulayp, işlem arasında arkalarına bakarak bekleyenlerin kendilerini suçlu hissetmelerine yol açarlar…
Yattı mı ki: Fobiden öte yatmamış bir maaş, ödeme sonrası gelişmiş travma ertesi davranış bozukluğudur. “Bakalım yatmış mı?” diye başlar. Bankamatik kuyruğunda rastlanan umutsuzluk portreleridir. Uzun uzuun ekrana bakar. Bazılarının işlemi o kadar uzun sürer ki, dow jones’a bağlandıklarından şüphelenilir. İlaveten, “offf!” “yaa… pıff” gibi ünlemler, kafalarını iki yana sallayarak küfür efekti çıkarabilir…
Halime Gürbüz
Bu belge ile resmi olarak yetişkinlikten istifa ettiğimi bildiririm. An itibariyle tekrar yedi yaşın tüm sorumluluklarını kabul etmeye hazırım.
Yağmur sonrası çamurlu sularda tahta parçası yüzdürmek, kayalarda yürümek istiyorum…
Çikolatanın paradan daha iyi olduğunu, çünkü daha tatlı ve yenilebilir olduğunu düşünmek istiyorum…
Sıcak bir yaz gününde bir meşe ağacının gölgesinde arkadaşlarla limonata satmak istiyorum.
Hayatın daha basit olduğu zamana dönmek istiyorum. Bütün bildiğin, renkler, çarpım tablosu ve ninniler ama bu kadar az bilmek seni rahatsız etmiyor çünkü ne bilmediğini bilmiyorsun ve umurunda da değil.
Bildiğin tek şey mutlu olmak, çünkü seni üzecek veya kızdıracak şeylerden tamamen bihabersin.
Dünyanın adil olduğunu, herkesin iyi ve dürüst olduğunu düşünmek istiyorum. Her şeyin mümkün olduğuna inanmak istiyorum. Yaşamın karmaşıklığını unutup, yeniden küçük şeylerden fazlasıyla heyecanlanmak, zevk almak istiyorum.
Tekrar basit yaşamak istiyorum.
Günümün, bilgisayar arızaları, kağıt yığınları, üzücü haberler, bankada para olmadan ay sonunu getirme kaygıları, doktor faturaları, dedikodu, hastalık ve sevdiklerin kaybedilmesinden ibaret olmasını istemiyorum.
Gülümsemenin, kucaklaşmanın, doğruluğun, adaletin, barışın, tatlı bir sözün, hayallerin ve kardan adam yapmanın gücüne inanmak istiyorum…
İşte, hesap defterim, arabanın anahtarı, kredi kartı ekstrem, gelir belgelerim.
Resmi olarak yetişkinlikten istifa ediyorum. Eğer bu konuda daha fazla fikrimi almak istiyorsanız, önce beni yakalamanız lazım çünküüüü;
Ebeee, elim sendeeeee!
Halime Gürbüz
Bülbülüm Altın Kafeste
Öter Aheste Aheste
Ötme Bülbül Yarim Hasta
Ah Neyleyım Şu Gönlüme
Hasret Kaldım Sevdiğime
Ben Sana Dayanamam Yarim
Ben Sana Aldanamam
Ben Sana Aldanamam Yarim
Yarim Ben Sana Dayanamam Yazının tamamını oku »