Kocam bir mühendisti. Onunla sâkin tabiatını sevdiğim için
evlenmiştim. Bu sâkin adamın göğsüne başımı koymak içimi nasıl da
ısıtırdı…

Gel gör ki iki yıl nişanlılık ve beş yıl evlilikten sonra bu sâkinlik
beni yormaya başlamıştı. Eşimin -bir zamanlar çok sevdiğim- bu
özelliği artık beni huzursuz ediyordu.

İş ilişkiye gelince oldukça içli, hattâ aşırı hassas bir kadınım.
Romantik anlara, küçük bir çocuğun şekere düşkünlüğü gibi can
atıyorum. Oysa kocamın sakinliği, başka bir deyişle vurdum duymazlığı,
evliliğimize romantizm katmaması beni aşktan almış, uzaklaştırmıştı.
Sonunda kararımı ona da açıkladım: boşanmak istiyordum.
Şaşkınlıktan gözleri açılarak ‘niye?’ diye sordu.
‘Gerçekten belli bir sebebi yok’ dedim, ’sadece yoruldum.’
Bütün gece ağzını bıçak açmadı. Düşünüyordu. Bu hâli ise hayal
kırıklığımı daha da artırmaktan başka bir işe yaramıyordu: işte,
sıkıntısını dışarı vurmaktan bile aciz bir adamla evliydim.

Ondan ne
bekleyebilirdim ki!
Sonunda sordu: ’seni caydırmak için ne yapabilirim?’
Demek ki söyledikleri doğruydu: insanların mizacı asla
değiştirilemiyordu. Son inanç kırıntılarım da kaybolmuştu.
‘İşte mesele tam da bu’ dedim. ‘Sorunun cevabını kendin bulup kalbimi
ikna edebilirsen kararımdan vazgeçebilirim.’
‘Diyelim dağın tepesinde bir uçurum kenarında bir çiçek var. O çiçeği
benim için koparmak, düşüp vücudunun bütün kemiklerinin kırılmasına,
hattâ ölümüne mâl’olacak. Bunu benim için yapar mısın?’
Yüzümü dikkatle inceledi ve ‘Sana bunun cevabını yarın vereceğim’ dedi.
Bu cevapla son ümidim de yok olmuştu. Yazının tamamını oku »

Bazen öyle anlar olur ki insanın hayatında

Aklının karar veremediği yerde kalbin devreye girer

Bazen de bir görüntü takılır gözüne

Kafanı nereye çevirsen onu görürsün

Yazının tamamını oku »

Yüzünün hangi oylumuna takılsam
Uçsuz uçurumlara düşüyorum
Ağlayınca şişen göz kapaklarında
Hangi tankerleri yüzdürdün bu akşam?
Sığınağımıza kaçan birkaç damla yağmur
Gözyaşına mı karıştı yoksa?
Fazla değil mi bu sessizlik ikimize;
Beni susarken bölme! Yazının tamamını oku »

Efendim malumunuz üzre bu senenin ortalarında Avrupa Uyum Yasaları ( kuralları ) gereği, trafik kazası geçiren vatandaşlar, kaza tutanaklarını anlaşmaları halinde  kendileri tutmaya başladılar. Söz konusu uygulamaya ülkem vatandaşlarının adapte olma sürecinde yaşanan enstantanelerdir, yayınladığım..

NOT: Resimleri tıklayarak hadise notlarını daha detaylı görebilirsiniz :)

Yazının tamamını oku »

Rabbim
Bir insan koy kalbime
Ama o insan senin de sevdigin olsun

Ve bana öyle bir insan sevdir ki
O insanin kalbi seninle sevisen bir mabed olsun.
Beni öyle bir insanla bulustur ki benden önce,
Onunla bulusmus olan sen olasin
Yazının tamamını oku »

East London Müzesine akşam saatlerinde hırsızlık yapmak için çatıdan girmeye çalışan adam alarm çalınca paniğe kapılarak kaçmaya başladı. Müzenin dışına çıkmak için ağaca tırmanan hırsız güvenlik görevlilerini görünce ağaca tırmanarak kaçmaya çalıştı.

Ancak müzenin sivri parmaklıklarını hiç hesaba katmadı. 20′li yaşlarındaki ismi açıklanmayan hırsız ağaçtan dengesini kaybedip demir parmaklıkların üzerine düştü.

Yazının tamamını oku »

  Üçünçü Şahsın  Şiiri

Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım Yazının tamamını oku »

Bıktım bu yalnızlıklardan,
Sebepsiz haksızlıklardan,
Zorunlu ayrılıklardan…

Gereksiz çekip gitmekle,
Dert üstüne dert bindirmekle,
Kırılmış kalp hırsızlardan…

Ne inancım kaldı bu aşka,
Ne de sancım var,
Ne inatla kalbimi kırdın,
Ne kazancın var…

Yürek az çok kendine geldi,gidecek yer var,
Önümüzde koskoca bir yıl coşacak yer var…

Tıkadın bütün yollarımı, sana verdiğim yıllarımı,
Biriken tüm imkânlarımı, alıp çek git…
Sana verdiğim son hediye, beni bir daha görme diye
Gezegendeki son gemiye, binip çek git…